GALLA OG PRISUTDELING Laurdag 28. april kl. 20:00 Mottaking på Færingen frå kl. 18:00 Festivalen har alltid hatt fokus på ordet FEST i filmfestival, og tradisjonen tru kulminerer 60°N med eit spektakulært gallashow. Bli med oss den raude løparen. Opplev blitzregnet ikledd din flottaste finstas, kjenn deg som ei stjerne med sprudlevatnet i neven, og nyt glitter og glamour side om side med våre celebre gjestar. Solid program 60°N har ny konferansier, den vidkjend festlege Anne Marie Aarøen Vangsnes, som vil leia eit førsteklasses show fylt til randen med kjende artistar, humor, glamour og underhaldning i alle formar. ORBO opptrer sjølvsagt, og det same gjer Annveig Myklebust Fjellstad. I tillegg har P3-favoritt Shaun Bartlett fått fri frå The Voice for å opptre på gallaen. Men det sluttar ikkje ... Read More »]]>

Gløym Cannes, gløym Berlin. Dette er den dagen i året då alle er stjerne for ein kveld.

GALLA OG PRISUTDELING
Laurdag 28. april kl. 20:00
Mottaking på Færingen frå kl. 18:00

Festivalen har alltid hatt fokus på ordet FEST i filmfestival, og tradisjonen tru kulminerer 60°N med eit spektakulært gallashow. Bli med oss den raude løparen. Opplev blitzregnet ikledd din flottaste finstas, kjenn deg som ei stjerne med sprudlevatnet i neven, og nyt glitter og glamour side om side med våre celebre gjestar.
Solid program
60°N har ny konferansier, den vidkjend festlege Anne Marie Aarøen Vangsnes, som vil leia eit førsteklasses show fylt til randen med kjende artistar, humor, glamour og underhaldning i alle formar. ORBO opptrer sjølvsagt, og det same gjer Annveig Myklebust Fjellstad. I tillegg har P3-favoritt Shaun Bartlett fått fri frå The Voice for å opptre på gallaen. Men det sluttar ikkje der. Sjølvaste William Hut opptrer også, og frå Os Rock City kjem ingen ringare enn King Calling med dei feitaste riff inspirert frå 70- og 80- talet. Som prikken over i-en vil Fonos bidra med smakebitar frå sitt svært varierte og utradisjonelle repertoar.

Ingen galla utan prisutdeling!
Dei tradisjonelle prisane for Beste spelefilm, Beste kortfilm, Beste dokumentar vert sjølvsagt delte ut, i tillegg til den nye prisen Beste nye talent. Sølvkvisten, 60°N sin Grand Prix og æresprisen av Márton Váró er sjølvsagt med. Prisane vert delte ut av representantar frå filmfestivalen.

Så trekk i finstasen, ta turen til Oseana og bli med ned den raude løparen til ein aften med glamour, film og fest!

Billettar
Gallaen er open for alle, men i motsetnad til i Fjelleheim treng ein billett. Desse kan tingast på Billettservice eller kjøpast direkte i Oseana. For dei som saknar gratisarrangementa i gamlekåken kan vi forsikra om at det til gjengjeld vil sjåast at det no kostar pengar!

Elles er alt som før. Glitter og glamour i symbiose med folkelegheit og sjarm. Alle som ein er inviterte, men hugs at det kan bli utseld.

Hjarteleg velkommen!

Somme stundar vert det endringar som vi ikkje kan gjera noko med. Dette beklagar vi, men vi gjer alt for at vårt publikum skal få best mogleg festivaloppleving. Vi refunderer diverre ikkje dagspass dersom nokon opplever at filmen dei skulle sjå vart flytta. Vi er sikre på at filmopplevinga likevel blir bra!

Programendring: WANING  som skulle gå 23.4. kl 20:35 til 24.4. kl 17:15.

Programendring: Static” som skulle gå laurdag 21.4. kl 19:40, og filmen “Places Other People Have Lived” som skulle gå søndag kl 22.04. er båe flytta til måndag, kl. 17:15 og 17:20.

Programendring: SUPPORTING CHARACTERS går ut 22.4. 19:20 og er flytta til 23.4. kl 17:20!

Programendring: MALAKI – SCENT OF AN ANGEL vert flytta frå i morgon (23.4. kl 17:30) til i dag (22.4.) kl 19:20!

Endring: Quiz har blitt flytta frå 19:00 til 23:00 torsdag 26.4.

Ekstravisning: THALE ... Read More »]]>

Her finn du oppdatert informasjon om program.

Somme stundar vert det endringar som vi ikkje kan gjera noko med. Dette beklagar vi, men vi gjer alt for at vårt publikum skal få best mogleg festivaloppleving. Vi refunderer diverre ikkje dagspass dersom nokon opplever at filmen dei skulle sjå vart flytta. Vi er sikre på at filmopplevinga likevel blir bra!

Programendring: WANING  som skulle gå 23.4. kl 20:35 til 24.4. kl 17:15.

Programendring: Static” som skulle gå laurdag 21.4. kl 19:40, og filmen “Places Other People Have Lived” som skulle gå søndag kl 22.04. er båe flytta til måndag, kl. 17:15 og 17:20.

Programendring: SUPPORTING CHARACTERS går ut 22.4. 19:20 og er flytta til 23.4. kl 17:20!

Programendring: MALAKI – SCENT OF AN ANGEL vert flytta frå i morgon (23.4. kl 17:30) til i dag (22.4.) kl 19:20!

Endring: Quiz har blitt flytta frå 19:00 til 23:00 torsdag 26.4.

Ekstravisning: THALE tysdag 24.4. kl 15:00. Etter filmen vil det bli haldt ein samtale med produsenten Bendik Heggen Strønsdtad, Iron Sky-regissør Timo Vuorensola og folklorist Kristian A. Bjørkelo, på Færingen.

Presisering, gratispass: Festivalpass  torsdag 26.4. er GRATIS, men det er  begrensa antall, og desse må avhentast på Playcom Amfi Os, Oseana eller Outland i Bergen!

Programkorreksjon: På side 31, under overskrifta “Trendsetjing” greidde vi å skrive at Alam Ali sin film “Date Setters” har tidlegare vore vist på Charleston International Film Festival i USA, og Kortfilmfestivalen i Grimstad. Det er ikkje korrekt då filmen har Noregspremiere på vår festival (som forfilm til Runaway laurdag 21. april). Hans tidlegare filmar har vorte vist, og vil verte viste, fleire stader.
“November” – Grimstad og Charleston Internasjonal Film Festival.
“Nesting Place” – Minimalen Trondheim og Grimstad 2012.

Programkorreksjon: På side 13 i avisa om IRON SKY står det i den grøne boksen av visninga er onsdag. Det er feil, visninga er som i programoversikten tysdag 24. april klokka 21.00

Båe filmane var sterke forteljingar, og sjølv om dei tilsynelatande virka svært fjerne – “Skyggelys” er Rolv sine eigne minne om at bestevenane si mor gjekk bort, og The Lady handlar om Aung San Suu Kyi sin kamp for demokrati i Burma – så var det felles underliggjande motivet om ei mor som vart borte frå familien sin. Til visninga hadde vi som æresgjestar både menneskje som kjende historia Rolv fortalde, mellom anna familien som er portrettert i filmen, og over 30 eksilburmesarar med fleire som kjenner historia i The Lady personleg. Ei av desse var Kaythie Aye, som i tillegg til å ha delteke i studentopprøret i Burma, vart fengsla i tolv år. Kai Grieg ... Read More »]]>

Det vart ein kjensleladd opningsdag, med både Rolv Lyssand Bjørø sin film “Skyggelys”, og Luc Besson sitt filmportrett av Aung San Suu Kyi, The Lady.

Båe filmane var sterke forteljingar, og sjølv om dei tilsynelatande virka svært fjerne – “Skyggelys” er Rolv sine eigne minne om at bestevenane si mor gjekk bort, og The Lady handlar om Aung San Suu Kyi sin kamp for demokrati i Burma – så var det felles underliggjande motivet om ei mor som vart borte frå familien sin. Til visninga hadde vi som æresgjestar både menneskje som kjende historia Rolv fortalde, mellom anna familien som er portrettert i filmen, og over 30 eksilburmesarar med fleire som kjenner historia i The Lady personleg. Ei av desse var Kaythie Aye, som i tillegg til å ha delteke i studentopprøret i Burma, vart fengsla i tolv år. Kai Grieg frå FN-sambandet introduserte både Aye og filmen, og laga ei god ramme rundt visninga basert på lidskap for Aung San Suu Kyi og rettferd og demokrati i Burma. Det var bokstaveleg tala ikkje eit tørt auga som kom ut av kinosalen, og mange måtte rett og slett gå heim før dei såg meir film, då dei to opplevingane på rad vart så sterke.   Nettavisa Midtsiden var tilstades og dokumenterte delar av opninga:

Seinare på dagen presenterte Alam Ali kortfilmen “Date Setters”, og vi får vona at filmen, som er ypperleg, ikkje påverka publikum på same måte! Godt motteke vart den i alle fall, og vi er svært glade for å ha Alam på vitjing.

På vitjing er også iren Steve Earls, med kortfilmen “Bulldog”. Filmen gjev oss eit nytt perspektiv på kva som skjer med ein som vert mobba, og også dette vart opplevd som ei personleg historie. Fleire vi snakka med etter visninga synast filmen traff ganske bra heim hjå dei, og “Bulldog” er ein av filmane det ryktast at juryen har på kortlista si til Beste kortfilm. Om neste film ut, eMANNzipation, er sjølvopplevd, har vi ikkje turd å spørja regissør Philipp Müller-Dorn om enno – den handlar nemleg om vald i heimen – - der  mannen er offeret. Philipp introduserte sjølv filmen, og med tanke på den joviale framtoninga hans får vi trekka konklusjonen om at det i verste fall er basert på nokon han kjenner. Filmen fekk masse god tilbakemelding av publikummarar som kom opp til Philipp etter visninga, mellom anna lova kjendisbloggaren Mad Mullah Hastur at han ville skriva om filmen i sin blog. Som ein del av 60°N sin eigenart er det ingen VIP-sonar, og publikum får møta og sosialisera med filmskaparane. Dette gjorde at både Rolv, Alam, Steve og Philipp fekk direkte tilbakemeldingar frå sitt publikum, både i foajeen, på festivalrestauranten Færingen, og etterpå på Os biljard- og sportsbar, der opningsdagen vart avrunda med nattkinovisninga av A Little Bit Zombie og nokre rolege pils.

Måndag 23.4. kl. 19:00 I 2009 overraska Thailand verda ved å ta andreplassen i VM i cheerleading i Florida. Fire kontinent og 38 nasjonar var representerte, blant dei vertsnasjonen, som har praktisert cheerleading sidan 1898. Til samanlikning vart idretten innført i Thailand i 1995.

Sidan sporten er relativt ukjend i heimlandet var laga stort sett sjølvlærte, og heile bragda var eit produkt av kjærleik og entusiasme. Utøvarane sat gjerne oppe heile natta for å få med seg reportasjar og konkurransar på utanlandsk fjernsyn som amerikanske ESPN, dei spelte inn videokassettar som sirkulerte mellom medlemmane, og kvar einaste bilete vart nitidig studert for å få detaljane rett.

Med lite merksemd frå skular og idrettsklubbar måtte også øvingane takast når det passa. Og tryggleiksspørsmål vart stort sett fullstendig ignorert heilt til i 2005, ... Read More »]]>

Følg det thailandske landslaget i cheerleading mot alle odds på vegen mot verdsmeisterskapet!

Måndag 23.4. kl. 19:00

I 2009 overraska Thailand verda ved å ta andreplassen i VM i cheerleading i Florida. Fire kontinent og 38 nasjonar var representerte, blant dei vertsnasjonen, som har praktisert cheerleading sidan 1898. Til samanlikning vart idretten innført i Thailand i 1995.

Sidan sporten er relativt ukjend i heimlandet var laga stort sett sjølvlærte, og heile bragda var eit produkt av kjærleik og entusiasme. Utøvarane sat gjerne oppe heile natta for å få med seg reportasjar og konkurransar på utanlandsk fjernsyn som amerikanske ESPN, dei spelte inn videokassettar som sirkulerte mellom medlemmane, og kvar einaste bilete vart nitidig studert for å få detaljane rett.

Med lite merksemd frå skular og idrettsklubbar måtte også øvingane takast når det passa. Og tryggleiksspørsmål vart stort sett fullstendig ignorert heilt til i 2005, då studentar ved Chonburi og Ayutthya døydde i ulukker forårsaka av menneskelege pyramidar.

I 2001 vart det thailandske cheerleadingforbundet (TCA) stifta for å fremja utviklinga av sporten under meir kontrollerte og organiserte tilhøve.

At Universitetet i Bangkok i det heile kom seg til VM i 2009 er eit prov på dugleik en og drivkrafta deira. Etter å ha vunne den nasjonale finalen i 2008 måtte dei likevel leggja seg enno sterkare i selen, då berre logistikken med å få laget til verdsmeisterskapet i Orlando ville kosta $100 000. I tillegg måtte TCA sin praksis omarbeidast til å passa ICU-forskrifter. Med 12 timars tidsskilnad byrja laget å leva på amerikansk tid for å unngå jetlag. Opp klokka 18:00 og i seng klokka 8:00.

Laget var utvilsamt underdog då dei nådde konkurransen. The Cheer Ambassadors følgjer historia frå medlemmane i klubben sitt perspektiv, i tillegg til innspel frå trenarar, foreldre, sosiologar og thailandske medier. Intervjua blir vevd inn videoopptaka frå 2008-2009-treningane, den nasjonale konkurransen i 2008, og i verdsmeisterskapet.

Med lite pengar og trening som hovudsakleg kom frå Youtube skal The Cheer Ambassadors frå Thailand konkurrera med dei godt finansierte laga med over 100 års historie…

Produsent Jason Best kjem til festivalen.

Regissør Elizabeth Spear og hennar medarbeidarar laga filmen på tolv dagar for $12 000. Den vart laga med dugnadsand, og mannskap og skodespelarar budde saman i huset som vart brukt som innspelingsstad. Resultatet er ein svært intim og intens produksjon.

Historia er delvis basert på regissør Spear og mannen sine eigne opplevingar og tankespel. Som rollefiguraneWill og Edie vart Elizabeth og mannen hennar nyleg 30, og gjekk gjennom ein separasjon. Dette fekk dei to, som elskar å psykoanalysere absolutt alt, til å revurdera sine verdiar og haldningar i høve kjærleik og livet, og enda opp med å innsjå at dei framleis elska kvarandre. Produktet av erfaringane dei gjorde seg er The ... Read More »]]>

Kva ville skje dersom Peter Greenaway (Kokken, tyven, hans kone og hennes elsker) og Andrew Bujalski (Beeswax) laga ein film saman? The People You Know.

THE PEOPLE YOU KNOW
Torsdag 25.4. kl. 17:50

Regissør Elizabeth Spear og hennar medarbeidarar laga filmen på tolv dagar for $12 000. Den vart laga med dugnadsand, og mannskap og skodespelarar budde saman i huset som vart brukt som innspelingsstad. Resultatet er ein svært intim og intens produksjon.

Historia er delvis basert på regissør Spear og mannen sine eigne opplevingar og tankespel. Som rollefiguraneWill og Edie vart Elizabeth og mannen hennar nyleg 30, og gjekk gjennom ein separasjon. Dette fekk dei to, som elskar å psykoanalysere absolutt alt, til å revurdera sine verdiar og haldningar i høve kjærleik og livet, og enda opp med å innsjå at dei framleis elska kvarandre. Produktet av erfaringane dei gjorde seg er The People You Know.

Will og Edie har vore gifte sidan dei var 18, sidan det ikkje er så mykje anna å gjera i ein småby. Will er no ein desillusjonert og arbeidslaus psykoterapeut, medan Edie er ein wannabeforfattar som har forsørgjar Will medan han studerte, ved å skriva erotiske noveller.

Will og Edie har invitert deira gamle ven frå high school, Kate, og hennar nye kjærast Jake, til ei helg på familien til Will sin landstad. Koseleg å ta att gamle dagar, ikkje sant? Snakka ut om håpa, draumane, gje kvarande stønad, drikka litt, nyta stress-fri langhelg.

Ja, liksom. Will og Edie sine ekteskapsproblem kjem til overflatea umiddelbart, og gamle kjensler mellom Will og Kate blussear opp att. Edie finn trøst i Jake sin musikk og varsame veremåte – dei er jo båe kunstnarar. Grensene vert testa medan gruppa gjenopplever fortida, evaluerer forholda sine, og vurderer framtida. Til sjuande og sist vert publikum utfordra til å gjere dei same vurderingane som filmskaparane og rollefigurane.

THE CHEER AMBASSADORS Måndag 23.4. kl. 19:00

I 2009 overraska Thailand verda ved å ta andreplassen i VM i cheerleading i Florida. Fire kontinent og 38 nasjonar var representerte, blant dei vertsnasjonen, som har praktisert cheerleading sidan 1898. Til samanlikning vart idretten innført i Thailand i 1995.

Sidan sporten er relativt ukjend i heimlandet var laga stort sett sjølvlærte, og heile bragda var eit produkt av kjærleik og entusiasme. Utøvarane sat gjerne oppe heile natta for å få med seg reportasjar og konkurransar på utanlandsk fjernsyn som amerikanske ESPN, dei spelte inn videokassettar som sirkulerte mellom medlemmane, og kvar einaste bilete vart nitidig studert for å få detaljane rett.

Med lite merksemd frå skular og idrettsklubbar måtte også øvingane takast når det passa. Og ... Read More »]]>

Følg den herlege gjengen på det thailandske landslaget i cheerleading mot alle odds på vegen mot verdsmeisterskapet i Orlando, Florida!

THE CHEER AMBASSADORS
Måndag 23.4. kl. 19:00

I 2009 overraska Thailand verda ved å ta andreplassen i VM i cheerleading i Florida. Fire kontinent og 38 nasjonar var representerte, blant dei vertsnasjonen, som har praktisert cheerleading sidan 1898. Til samanlikning vart idretten innført i Thailand i 1995.

Sidan sporten er relativt ukjend i heimlandet var laga stort sett sjølvlærte, og heile bragda var eit produkt av kjærleik og entusiasme. Utøvarane sat gjerne oppe heile natta for å få med seg reportasjar og konkurransar på utanlandsk fjernsyn som amerikanske ESPN, dei spelte inn videokassettar som sirkulerte mellom medlemmane, og kvar einaste bilete vart nitidig studert for å få detaljane rett.

Med lite merksemd frå skular og idrettsklubbar måtte også øvingane takast når det passa. Og tryggleiksspørsmål vart stort sett fullstendig ignorert heilt til i 2005, då studentar ved Chonburi og Ayutthya døydde i ulukker forårsaka av menneskelege pyramidar.

I 2001 vart det thailandske cheerleadingforbundet (TCA) stifta for å fremja utviklinga av sporten under meir kontrollerte og organiserte tilhøve.

At Universitetet i Bangkok i det heile kom seg til VM i 2009 er eit prov på dugleik en og drivkrafta deira. Etter å ha vunne den nasjonale finalen i 2008 måtte dei likevel leggja seg enno sterkare i selen, då berre logistikken med å få laget til verdsmeisterskapet i Orlando ville kosta $100 000. I tillegg måtte TCA sin praksis omarbeidast til å passa ICU-forskrifter. Med 12 timars tidsskilnad byrja laget å leva på amerikansk tid for å unngå jetlag. Opp klokka 18:00 og i seng klokka 8:00.

Laget var utvilsamt underdog då dei nådde konkurransen. The Cheer Ambassadors følgjer historia frå medlemmane i klubben sitt perspektiv, i tillegg til innspel frå trenarar, foreldre, sosiologar og thailandske medier. Intervjua blir vevd inn videoopptaka frå 2008-2009-treningane, den nasjonale konkurransen i 2008, og i verdsmeisterskapet.

Med lite pengar og trening som hovudsakleg kom frå Youtube skal The Cheer Ambassadors frå Thailand konkurrera med dei godt finansierte laga med over 100 års historie…

Produsent Jason Best kjem til festivalen.

Festvisning Tysdag 24.4. kl. 21:00

Regissør: Timo Vuorensola Produsentar: Tero Kaukomaa frå Blind Spot Pictures, Samuli Torssonen frå Energia, Oliver Damian frå 27 Films, Cathy og Mark Overett frå New Holland Pictures, San Fu Maltha Manus: Johanna Sinisalo og Michael Kalesniko Timo Vuorensola har tidlegare laga Star Wreck: In the Pirkinning, kortfilmar, musikkvideoar og reklamefilmar.

Blind Spot Pictures er det finske produksjonsselskapet som er med å realisera Iron Sky. Dei har vore med å laga ei rekkje filmar, m.a. Jade Warrior, Man’s Job, Dancer in the Dark og A Rational Solution.

Energia har ansvar for spesialeffektane i filmen og blei starta av Samuli Torssonen i etterkant av suksessen med Star Wreck.

Iron Sky er ei aldri så lita bragd – laga på dugnad og med kronerulling, men lansert rygg-mot-rygg med dei største frå Hollywood. Vi har sett på historia bak filmen.

Tekst: Jan-Ove Hansen

Vi er mange som ... Read More »]]>

Føraren: Regissør Timo Vuorensola bad sjølv spesifikt om å få visa Iron Sky i Os. Det kunne vi sjølvsagt ikkje takka nei til.

Iron Sky er ei aldri så lita bragd – laga på dugnad og med kronerulling, men lansert rygg-mot-rygg med dei største frå Hollywood.
Vi har sett på historia bak filmen.

Tekst: Jan-Ove Hansen

Vi er mange som først vart merksame på Iron Sky gjennom YouTube og internett. Regissør Timo Vuorensola seier at så lenge ein er ærleg med folk på nettet så gir dei hjelp på den måten dei kan. Gjev ein drit frå seg, får ein drit tilbake. Vil du ha pengane deira, så be om dei. Vær ærleg, ikkje prøv med smarte triks. Då kan internettet verea nådelaust. Det er ei kollektivt medvit som ikkje kan lurast.

Filmen Iron Sky fekk ein stor tilhengjarskare før den blei laga. Alle tilhengjarane var viktige for å realisera dette prosjektet. Til saman har dei nettbaserte tilhengjarane skaffa inn nesten ein åttandedel av budsjettet – éin million euro av sju og ein halv totalt. Ikkje verst å skaffa så aktive tilhengjarar allereie før filmen er produsert. Men dei som lagar filmen har òg brukt internett til å få idear og merksemd frå denne gruppa av menneske som vil sjå produktet. Tilhengjarane hjelper til på alle måtar dei kan, sjølv om filmmakarane har kontrollen.

Vegen fram
Då regissør Timo Vuorensola og dei andre filmskaparane gav seg i kast med å få på plass finansieringa i 2006, hadde dei ei stor oppgåve framføre seg. Sjølv om Timo Vuorensola hadde laga Star Wreck, med null i budsjett, heime i kjellaren hjå mora, var det viktig å tenkje nytt for å finansiera og ikkje minst verkeleggjera Iron Sky. Dei hadde brukt internett då dei laga Star Wreck, og dei skjøna fort at dei måtte bruka det så mykje dei kunne for å få finansiert og produsert denne nye filmen. Dei starta med å laga ein trailer, som fekk stor merksemd på mellom anna YouTube. Deretter utvikla dei ein genial strategi for å få folk med på vegen fram til ein ferdig film: Fansen har gjeve pengar, kome med innspel til historia, og blitt brukt til å promotera prosjektet. Det er dei som har drive fram merksemda om filmen.

Men, kva er det med nazistar som fengslar oss slik, og kvifor Månen? Dykk langt ned i dei villaste konspirasjonsteoriane på nettet, og du vil finna desse underlege mytene. Myter som fortel at i 1945 hadde nazistane hemmelege våpen som kunne snu krigen, men dei kom for seint til å redda Hitler. Som fortel at nokre av dei mest oppglødde nazistane rømde frå Tyskland og drog til Antarktis, der dei bygde ein hemmeleg base. Som fortel at dei reiste derfrå til Månen, og at dei ein dag vil kome attende og ta over jorda. Produksjonsteamet bak Iron Sky kunne her finna inspirasjon til ei unik historie. Timo sette seg inn i mytene og konspirasjonsteoriane, og la grunnlaget for historia som manusforfattarane deretter utvikla vidare. Med hjelp frå tilhengjarane tok manuset til slutt formen som den viser seg i det ferdige produktet.

Nazistane er i grunn ypperlege å ha med i ein film som dette. Dei gjev oss nokon å hate, og dei legg eit godt grunnlag for ei svart komedie. Ei komedie som faktisk starta i ei badstue. Ideen til prosjektet kom medan Timo og kameratane tok ein badstupause frå arbeidet med Star Wreck. Der hadde Jarmo Puskala ein merksnodig idé om nazistar på den mørke sida av Månen. Då Star Wreck var ferdig, fann dei ut at konseptet rett og slett var for bra til ikkje å brukast. Regissøren meiner at ein ikkje kunne laga noko anna enn ein komedie med eit tema som nazistar på Månen. Nazistane er, seier Timo, eit døme på menneske som vil forandra andre menneske til å bli lik seg sjølve. Han set dei opp mot folk som kjem med nyvinningar og trår opp nye stiar, dei som er menneske som skapar utvikling – noko nazistane nærmast gjer det motsette av.

Valkyrienes ritt: Sjølv om IRON SKY er laga på dugnad er effektene fullt på høgde med den gjengse Hollywoodeffektfilm.

Teknologisk filmrøynd
Sjølv om 7,5 millionar Euro er mykje pengar, så er det lite når ein ser på budsjetta til dei store Hollywood-filmane. For å oppnå kvaliteten dei ville ha, måtte teamet bruka mykje CGI – dataanimasjon. Ikkje minst sidan Iron Sky si handling er lagt til Månen og verdsrommet, som er umogleg å filma. Nesten alt som er lenger enn fem meter vekk frå skodespelarane, er eit resultat av animasjon, og det er CGI-programvare brukt i kvart bilde av filmen. Iron Sky har like mykje CGI som den nyaste Transformers-filmen, og CGI kostar mykje pengar.

For å byggja riktig opp under filmen si atmosfære, prøvde filmskaparane òg å få med dei slovenske musikk- og performancekunstnarane Laibach. Dei var ikkje lette å få i tale. Timo prøvde å koma i kontakt med dei etter ein konsert, men industrirockarane kasta det handskrivne brevet, samt filmmaterialet som teamet hadde lagt ved, rett i søpla utan å ofra det eit augekast. Men han gav ikkje opp, og det viste seg at han kjende ein som delte kontor med dei. På denne måten fekk han innpass hos musikarane. Laibach har laga musikken til filmen, og hjelper mykje med å få fram stemninga som produksjonsgruppa ynskte.

Verda rundt
Timo Vuorensola reiser no rundt i heile verda, og vi gler oss til at han skal vitja Os i samband med filmfestivalen. Han har blitt ein etterspurd føredragshaldar over heile verda, og mange vil vita korleis han fekk til prosjekt som til dømes Iron Sky. Og det er ikkje det einaste prosjektet til Timo og venane: Medan dei heldt på med Star Wreck, lanserte dei nettsida wreckamovie.com. Her kan filmskaparar av alle kaliber få og gje kvarandre hjelp og tilbakemelding. Idear vert kasta fram og tilbake, og på denne nettstaden får dei liv. Dei meir eller mindre ferdige produkta vert nemleg lagt ut på nettstaden – både filmar, musikkvideoar, operaer og til og med dataspel. Staden er ein kreativ leikeplass.

Iron Sky har blitt noko stort, både i kraft av seg sjølv og på grunn av lur marknadsføring. Frå ein sprø idé, vaks historia ut frå badstua og inn på nettet. Der skapte ideen sin eigen dynamikk, og si eiga verkelegheit. Mange andre filmar har òg gjort dette, men her har vi noko som ein trygt kan kalla for eit fenomen. Eit fenomen som kan visa vegen framover for filmproduksjonen. Eit fenomen som styrer vekk frå dei store selskapa og følgjer stega til dei som skal dømma filmen: Publikummet.

THE ROCKA Fredag 27. april kl. 21:40

Tekst: Christoffer Kobbeltvedt Når vi snakkar med produsent, manusforfattar og hovudrolleinnehavar Bastian Borg sit han heime og terpar på gitarspel i forkant av visninga av The Rocka, med påfølgjande  liveshow med bandet Bang Bang, i Oseana 27 april.

Bakgrunnen Han fortel viljug om opphavet til filmen og ideen om å laga ein film basert på seg sjølve.

– Eg gjekk gjennom ei skilsmisse med alt som høyrer med, og fekk melding av psykologen min om å finna attende til det som gav livet verdi og det eg synast var kult medan eg var ungkar. Då byrja eg å spela gitar att. Eg har spelt rock sånn på og av i lengre tid. Samstundes hadde eg sett Le Donk & Scor-zay-zee av Shane ... Read More »]]>

Det er duka for tidenes filmoppleving for Os Rock City! Vi tok ein prat med The Rocka Himself.

THE ROCKA
Fredag 27. april kl. 21:40

Tekst: Christoffer Kobbeltvedt

Når vi snakkar med produsent, manusforfattar og hovudrolleinnehavar Bastian Borg sit han heime og terpar på gitarspel i forkant av visninga av The Rocka, med påfølgjande  liveshow med bandet Bang Bang, i Oseana 27 april.

Bakgrunnen
Han fortel viljug om opphavet til filmen og ideen om å laga ein film basert på seg sjølve.

– Eg gjekk gjennom ei skilsmisse med alt som høyrer med, og fekk melding av psykologen min om å finna attende til det som gav livet verdi og det eg synast var kult medan eg var ungkar. Då byrja eg å spela gitar att. Eg har spelt rock sånn på og av i lengre tid. Samstundes hadde eg sett Le Donk & Scor-zay-zee av Shane Meadows, som er manifestet til eit slag over korleis ein lagar ein Five-Day Feature, og syntest han var veldig kul. Vi (Graceland Film Company journ. anm.) starta opp fleire slike prosjekt, men då eg såg meg sjølve i spegelen og såg ein 44 år gammal familiefar på 120 kilo med ambisjonar om å erobra rockeverda vart det biletet så morosamt at eg berre måtte bruka det.

Å skilja mellom personen Borg og rollefiguren Thunders kan vera vanskeleg. Først og framst fordi dette er ein mindre konstruert historie enn det vi er vane med i sjangaren mockumentary, som vi kjenner frå seriar som «The Office» frå Ricky Gervais og Larry David sin «Curb Your Enthusiasm». Vi lurar difor på kvar filmen blir plassert sjangarmessig av hovedpersonen sjølv.

– The Rocka er ein rockekomedie som rører seg i landskapet mockumentary. Samstundes har eg vore medviten på å ikkje understreka at det er eit kamerateam til stede i filmen, noko som ofte blir nytta som eit virkemiddel i denne sjangeren. Samstundes er Bang Bang eit band som lev sitt eige liv. Vi entrar ikkje scenen som rollefigurer eller eit fiktivt band. Vi øvar kvar måndag og storkosar oss med å leika med kvarandre og musikken. Sånn sett er det ein symbiose mellom filmen og bandet òg, for filmen handlar i stor grad om å våga å vera leiken og å køyra på utan tanke for konsekvensar. Eg vil kalla det mockumentary 2.0, seier Borg kledeleg ubeskjedent.

Rockerøter
Og det er ikkje utan røter i rockemiljøet The Rocka, Big B Thunders og Bang Bang har vorte til.

– Eg har med meg Thor Staff Christiansen frå det legendariske fuzzpop-bandet Kung Fu Girls på trommar og Brage Kvasbø på bass, som gjennom si fartstid i NRK mellom anna har jobba i kulissene av Lydverket. I tillegg speler Thomas Seltzer (Turboneger), Lars Fredrik Beckstrøm (Dei Lillos) og Ronni Le Tekrø (TNT) i filmen.

Seltzer og LeTekrø
Hans Bastian Borg kan fortelja at han vart kjent med Seltzer i skatemiljøet i Oslo på 80-talet, då det enno var forbode å skata. Dei spelte i band saman ein kort periode, og hang saman på Last Train (dei ekte Oslorockarenes stamsted, journ.adm). I filmen spelar han seg sjølve som sjølverklært hipster-politi, og naturleg nok Bang Bang-motstandar.

– Det er ganske kult når Ronni LeTekrø kjem bort til meg på settet og seier han faktisk synest det svingar ganske bra av bandet. Då blir ein stolt, kan ein ivrig Borg fortelje.

Sidan bandet og musikken står så sentralt lurar vi på kor i rockelandskapet Bang Bang plasserar seg. Borg kan fortelja at Bang Bang ikkje er så opptatt av å plassera seg i ein bås.

– Som nemnt leikar vi oss fram til låtar og sound. Musikkbransjefolk vil nok seie at vi burde reindyrka ei retning reint musikalsk, men det er vi ikkje så opptekne av. Mange seier vi spelar fuzzpop, progrock og til og med elektrisk blues, at vi har tydelege referansar til The Clash, Lemonheads, Blondie og til og med YES. The Clash er vel mest nærliggjande meiner Borg etter å ha vore innom ein god del rockhistorie.

Borg/Thunders
Det er altså mykje Borg i Thunders, men kor mykje?

– Eg pleier å seia at Thunders er meg sjølv for 8 år sidan, gonger 200. Eg forsterkar dei delane av meg som diggar beinhard rock & roll og alt som høyrer med. At eg òg er ein ganske alminneleg kar som sit i sofaen med eit raudvinsglas og ser på TV på laurdagskvelden er noko nedtona. Men eg merkar at rollene nærmar seg kvarandre i større og større grad for tida, innrømmer Borg som ser fram til å vitja Os Rock City.

Dei få som har fått høve til å sjå filmen til no er over seg av begeistring. Filmen har allereie hausta to terningar med fem auge på, vorte skildra som det mest morosame på kino i manns minne og sett sjølvaste Ricky Gervais i forlegenheit. Kva er det som gjer filmen så morosam?

– Vel, det riktige svaret på det er vel kom og sjå han! Men eg trur ikkje det hadde vore så spanande om det hadde vore visesang det dreide seg om. Dette handlar om ein fyr som gjev full gass som rockestjerne og som kjem frå ei verdsom er ganske fjern frå det imagemessig. Òg er det ein tragikomedie meir enn ei flåsete greie ala Spinal Tap. Mange vil trekkje ei linje mellom The Rocka og slike type filmar, men der tek ein langt på veg feil. Vi er Bang Bang og ikkje noko anna.

Skal rocka Oseana
Og dersom det skulle vera noko tvil; dette er eit av 60°N sine store høgdepunkt! Ikkje berre fordi filmen er hysterisk morosam, men også fordi den ikkje er å sjå på kino her på Vestlandet. Når heile gjengen tek turen over fjellet, med Les Paul-gitarar, vrengpedalar og nyterpa riff i kofferten, blir dette ei unik kinooppleving i Oseana. I tillegg er gjengen av eit så triveleg slag at dei blir verande ein ekstra dag for å få med seg gallashowet på laurdagen. Og kjenner eg rockeband rett, dukkar dei nok opp både her og der i løpet av dagane dei vitjar Os.

Tekst og foto: Camilla Kvamme

– På den raude løparen på 60°N er alle stjerner, understrekar programdirektør Bjørn T. Bøe.

Festivalleiinga har gjort mange endringar sidan WT Os internasjonale filmfestival stengte dørene for siste gong i november 2010. Men posisjonen som landets mest sjarmerande festival tviheld filmentusiastane på.

–60°N er ein VIP-fri festival. Filmskaparane minglar med publikum i ei uformell setting. Alle som vitjar festivalen er like mykje verdt, seier Bøe.

Og slik vert det òg i år, sjølv om namnet, adressa, og forhåpentleg vêret, er av eit anna slag enn osingane er van med frå filmmaratonet i Os.

– Den største endringa er at ... Read More »]]>

Mykje er annleis når filmfestivalen i Os startar med blanke ark laurdag 21. april. Nytt namn, ny årstid og nye lokale er noko av det som skil fortida frå notida. Den uhøgtidelege atmosfæren, engasjementet og idealismen er likevel som før.

Tekst og foto: Camilla Kvamme

– På den raude løparen på 60°N er alle stjerner, understrekar programdirektør Bjørn T. Bøe.

Festivalleiinga har gjort mange endringar sidan WT Os internasjonale filmfestival stengte dørene for siste gong i november 2010. Men posisjonen som landets mest sjarmerande festival tviheld filmentusiastane på.

–60°N er ein VIP-fri festival. Filmskaparane minglar med publikum i ei uformell setting. Alle som vitjar festivalen er like mykje verdt, seier Bøe.

Og slik vert det òg i år, sjølv om namnet, adressa, og forhåpentleg vêret, er av eit anna slag enn osingane er van med frå filmmaratonet i Os.

– Den største endringa er at vi er nøydde til å ta betalt for filmopplevingane. Årsaka er at utgiftene til festivalen vart større då arrangementet vart flytta frå Fjellheim til Oseana kunst- og kultursenter, fortel festivaldirektør Ole Henning Bøe.

Festivaldirektøren understrekar at festivalen har god støtte frå det lokale næringslivet og frå Os kommune. Prisane er difor langt frå avskrekkande: 470 kroner for festivalpass, og 150 kroner for eit dagspass.

– Det var ingen veg utanom, seier han og legg til:

– Eg må innrømma at det skjer litt i hjarta våre å måtta forlata gratiskonseptet. Samstundes gjev billettinntektene oss høve til å utvida og vidareutvikla festivalen. Tilbakemeldingane frå publikum har vore utelukkande positive.

Blanke ark
Då Fjellheim vart bytt ut med Oseana, bestemte festivalleiinga seg for å starta på nytt – 13 år etter at den fyrste filmfestivalen såg dagens ljos i Os-bygda. Tanken var at potensialet til det nye kulturhuset skulla nyttast til det maksimale.

– Når vi fyrst har eit så flott bygg i sjøkanten i Os, ønskte vi å arrangera festivalen på ei anna tid av året. Håpet er at det vert lettare å lokka folk opp frå den lune sofakroken i april enn i november. Samstundes opplevde vi at tidspunktet for Bergen Internasjonale Filmfestival (BIFF) kraup stadig nærare tidspunktet for WT Os Internasjonale Filmfestival. Vi bestemte oss for å starta på nytt med ein heilt ny profil, fortel Ole Henning Bøe.

For å halda kontinuiteten oppe, arrangerte filmentusiastane tradisjonen tru, barnefilmfestival i november. Deretter starta arbeidet med den »nye» festivalen.

– Det har vore veldig mykje å gjera. Mykje meir enn vi var førebudd på, seier Bøe.

Famnar breitt
Fire veker før festivalstart byrjar brikkene i puslespelet endeleg å falla på plass. På programmet står alt frå trekkplaster som Attack the Block og Irvine Welch’s Ecstasy til lokale Rolv Lyssand Bjørø sin kortfilm «Paradox». Publikum kan dessutan få med seg foredrag av medievitar Alex Iversen, filmklubbentusiast Erlend Rydning og film- og fjernsynskomponist Raymond Enoksen. Dei to fyrstnemnde føredraga tek føre seg høvesvis det amerikanske TV-dramaet si utvikling og den britiske TV-humoren på 1980-talet.

– Om 60°N skal verta ein levedyktig festival, er festivalen nøydd til å verta større, påpeikar festivaldirektøren.

Ole Henning Bøe får støtte frå kompanjong og søskenbarn Bjørn T. Bøe, som har hatt både »kvermansen» og det meir kresne publikummet i tankane når han har sett saman årets festivalprogram.

– Vi har i større grad enn tidligare vore på jakt etter filmar som er av interesse for folk flest. Sjølv om vi gjerne vil ha spanande og spesielle filmar som ein ikkje kan sjå andre stader, er det eit uttalt mål at programmet ikkje skal vera ekskluderande på nokon som helst måte, men famna så breitt som mogeleg, fortel Bjørn T. Bøe.

Festivaldirektøren er godt nøgd med resultatet.

– Vi har som vanleg eit breitt og fint program med kvalitetsfilm, seier han.

Edruelege mål
Ved om lag 60 grader nord ligg den fagre bygda me kjenner så vel – Os-bygda. Breiddegraden er opphavet til det nye festivalnamnet.

– Vi synest det var eit fint omgrep, og det er eit namn som skildrar arrangementet på ein god måte. Då festivalen heitte WT Os Internasjonale Filmfestival var det mange som ikkje skjønte kva det stod for, og kvifor den heitte det, fortel Ole Henning Bøe.

Men det internasjonale preget gjev ikkje filmentusiastane slepp på.

– Me heiter framleis Os Internasjonale Filmfestival, understrekar festivaldirektøren.
Dei to direktørane innrømmer at det ikkje berre har vore enkelt å rykka tilbake til start. Den største utfordringa har ifølgje Bøe-ane vore å få tida og økonomien til å strekkja til, og å få aksept frå folk som ikkje kjenner til filmgjengen og engasjementet deira frå før av.

– Sidan vi starta nesten på bar bakke har vi ikkje hatt pengar til å delta på festivalar der vi kunne ha henta filmar som passar vårt publikum. I tillegg har det vore vanskeleg å overtyda bransjefolka – som vi ikkje alt kjenner – om at det er verdt å visa film for eit publikum som bur utanfor Ring 3 i Oslo, seier Bjørn T. Bøe.
Men sjølv om det er billettsalet som avgjer den vidare skjebnen til 60°N , trur festivalleiinga at dei har klart å setja seg edruelege mål.

– Tidlegare har vi fått inn alle pengane på førehand. No kan ein eventuell svikt i billettsalet i verste fall føra til at vi må setja kroken på døra. Det vert spanande å sjå kva utfallet vert. Vi kjem nok til å tenkja litt på det undervegs, slår festivaldirektøren fast.

Draumescenario
Sola skin, bølgjene slår mot svaberget, og osingane nyt utsikta over Bjørnefjorden før kinomørkret ventar i storsalen. Dette er draume-scenarioet for festivalleiinga når 60°N går av stabelen for fyrste gong frå 21. til 28. april.

– Håpet er at festivalen skal verta ein publikumssuksess og ein folkefest for osingane. Det hadde vore utruleg kjekt om vi hadde klart å bevisa at vi kan gjennomføra ein åtte dagar lang festival i Oseana, seier Ole Henning Bøe.

Programdirektøren har i alle fall ei klar oppfordring til filmpublikummet i Os.

– Tenk på filmfestivalen som ein musikkfestival. Du kjem på grunn av dei store namna, men det er dei små, og hittil ukjende namna som gjer at du blir, og som når festivalen er over står attende som dei beste opplevingane, seier Bjørn T. Bøe.

  «The Walk Home» (kortfilm, skrekk), 2007 «Life of a seagull» (animasjon), 2009 «In Limbo» (eksperimentell kortfilm), 2012 «Operation Claymore» (dokumentar), 2010 «Skyggelys» (kortfilm, drama), 2011. «Paradox» (kortfilm, psykologisk thriller), 2011 Dei fire første har blitt viste på WT-festivalar.

«Skyggelys» var nominert til Tromsøpalmen ved Tromsø internasjonale filmfestival 2012. Elles nominert under I’ve seen films – international film festival – Milano 2011 og Naoussa International Film Festival i Hellas 2011. «Paradox» er nominert til Berlin Sesuchte og har elles fleire nominasjonar ved norske filmfestivalar.

Tekst og foto: Anne Marie Aarøen Vangsnes – La gå at eg har valt eit av verdas vanskelegaste yrke, men eg er hundre prosent sikker på at eg har gjort eit riktig val.

Han ... Read More »]]>

Tekst og foto: Anne Marie Aarøen Vangsnes
– La gå at eg har valt eit av verdas vanskelegaste yrke, men eg er hundre prosent sikker på at eg har gjort eit riktig val.

Han framstår med nøktern sjølvtillit, 26 år gamle Rolv Lyssand Bjørø. Nippande til ein kopp varm kakao i vårsola, snakkar han seg varm om eigne filmambisjonar.

– Draumen er å nå eit stort internasjonalt publikum og gje folk den kjensla eg fekk då eg såg mine favorittfilmar, seier han. Han viser til filmskaparar som Darren Aronofsky og Christopher Nolan, som har motbevist det mange forståsegpåarar meiner; at ein må velja mellom å laga film med kunstnerisk kvalitet og film som appellerer til publikum.

Black Swan
– Ein god film er ein film som får meg til å gløyma å leggja merke til dei tekniske detaljane. Og som får noko som eg eigentleg ikkje er interessert i til å bli interessant. Eit døme er Black Swan med handling frå eit ballett-miljø.

Rolv Lyssand Bjørø er førebels vanskeleg å plassera. Han har laga dokumentarfilm om andre verdskrig, instruert barn i ein kortfilm om sorg og utforska tidsaspektet filmatisk. Dei siste månadane har han jobba med klipping på ein dokumentar om Jan Eggum.

– For å bli ein god regissør er det viktig å kunna alt det tekniske. Både lys, lyd, klipp og foto kan ein læra seg i løpet av nokre år. Det som tek eit heilt liv, er å bli ein god instruktør overfor skodespelarane sine.

Potetgull og brus
Då han laga kortfilmen Skyggelys var det med svært unge skodespelarar på laget. For å få den gode kjemien med 10-11-åringane hadde han med seg snop og nokon som prata og underheldt borna medan dei venta på gangen. Til sjuande og sist var det viktigaste å ha god tid til å prata og få dei til å slappa av.

– Eg vil gjerne arbeida meir med barn. Sjølv hugsar eg min eigen barndom betre enn dei fleste andre eg kjenner. Og så er eg jo onkel til ein heil skokk.

26-åringen trur livserfaring er det viktigaste av alt han kan tileigne seg.

– Men eg er håplaus som skodespelar altså, du ser aldri meg på lerretet, lovar han.

Slo Tuba Atlantic
Etter endt regissørutdanning i såvidt ulike stader som Australia, Lillehammer og Kabelvåg, har Lyssand Bjørø no base i heimbygda Os. På festivalen er han representert med før nemnde Skyggelys og Paradox. Sistnemnde utkonkurrerte faktisk Oscar-nominerte Tuba Atlantic under Minimalen kortfilmfestival i Trondheim for kort tid sidan. Og med eit slikt talent rekk han så vidt opninga før han reiser vidare som invitert gjest på filmfestival i Berlin.

– Det er spennande å møta likesinna, sjølv om det er hardt å konkurrerea med bransjefilmar med store budsjett. Når det er sagt, så føler eg på ingen måte at mine filmar ser billegare ut eller har dårlegare teknisk standard.

Vil filma i Hålandsdalen
Tvert imot opplever han at det gjev eit kick å bli invitert med studentfilmar for å konkurrera mot etablerte filmskaparar. Det stadfester ettertrykkeleg at han faktisk er dyktig. Så dyktig at han kjenner seg klar for å ta steget over til spelefilm.

– Ja, eg gjer eigentlig det. Men eg vil bruka tida på å læra å kjenna heile apparatet. Alt frå produsentar til ordningar med pengestøtte og alle andre du har hengande over deg.

Og dersom han får napp vil han meir enn gjerne filma i nærområdet. Ulik dei fleste andre norske filmskaparar, meiner han at vestlandsnaturen eignar seg til langt meir enn skrekk og gru.

– Eg har mellom anna nokre fantastiske locations i Hålandsdalen i bakhovudet, seier han gåtefullt.

Utfordrar Oslo
For tida sparer han til å kjøpa seg leiligheit i Bergen. Derfrå vil han vera med å få sving på den vestlandske filmbransjen. Han synest det er på høg tid å utfordreaOslo-dominansen.
Det seiest at ingen vert profet i eigen bygd. Og Rolv har gått sine runder med jantelov og skepsis. Men han er glad for støtta frå gode vener, familien og ikkje minst folka bak filmfestivalen.

– Dei har backa meg i fleire år og det har gitt meg masse. Når det har stått skrive om meg i avisa har eg også opplevd at folk eg ikkje kjenner kjem bort og klappar meg på skuldera. Det er stas.

Cannes
Han er tøff i brun skinnjakke og matchande solbriller. Eller «filmbrillene» som han kallar dei. Samtidig har han lånt bil av mamma Bergljot Lyssand Bjørø og har ein svært ujålete veremåte.

– Eg tenkjer ikkje om meg sjølv at eg er noko spesielt. Regissør høyrest flott ut, men det er jo berre eit yrke på linje med andre. Å laga film er ikkje glamorøst; du et dårlig mat og står tidleg opp i vekesvis, frys mykje og søv lite. I det heile tatt er det ein skiten prosess, sukkar han.

Men det han drøymer om når han står opp i gryotta og frys i ein skog medan han et lunkne pølser, er visning på verdas viktigaste filmfestival; Cannes.

– Ein er ikkje nøydd til å ha store draumar, men det hjelper, smiler han.

Sundag 22.04. 21:20

Seint på kvelden nokre dagar etter at fristen for å melda på filmar til festivalen var gått ut, tikka det inn ein mystisk e-post til program-sjefen.  Den inneheldt ein svært ubehageleg videosnutt. Men i staden for å ringa politiet rydda programsjefen sporenstreks plass til filmen i det offisielle programmet, og ringte rundt til programkomitéen.

Det var ingen tvil, dette var ikkje berre ein film festivalen ville vise, det var ein film den MÅTTE vise.

Snutten var traileren til thrilleren Gut, og kom frå det amerikanske produksjonsselskapet BiFF Juggernaut Productions. Dei var klar over at fristen eigentleg var gått ut, men likte det dei las om 60°N, og sende traileren over for moro skuld. Og det betalte seg, for båe partar, for ikkje berre vart filmen Gut akseptert på ... Read More »]]>

Bli med på ei ubehageleg men fenomenal hending når Gut har verdspremiere!

Sundag 22.04. 21:20

Seint på kvelden nokre dagar etter at fristen for å melda på filmar til festivalen var gått ut, tikka det inn ein mystisk e-post til program-sjefen.  Den inneheldt ein svært ubehageleg videosnutt. Men i staden for å ringa politiet rydda programsjefen sporenstreks plass til filmen i det offisielle programmet, og ringte rundt til programkomitéen.

Det var ingen tvil, dette var ikkje berre ein film festivalen ville vise, det var ein film den MÅTTE vise.

Snutten var traileren til thrilleren Gut, og kom frå det amerikanske produksjonsselskapet BiFF Juggernaut Productions. Dei var klar over at fristen eigentleg var gått ut, men likte det dei las om 60°N, og sende traileren over for moro skuld. Og det betalte seg, for båe partar, for ikkje berre vart filmen Gut akseptert på flekken, men sidan 60°N er første festival dei melde filmen på til, vert det i tillegg verdspremiere!

Gut er ein film som ikkje berre naglar deg, mensom og får deg til å vri deg i setet. Du kan ikkje ta augo frå skjermen, om du så prøvde. Og det er ikkje berre vi som har lagt merke til den; verdas kanskje viktigaste nettstad for uavhengig film av den mørke sorten, Twitch Film, har nemleg følgt produksjonen av Gut, og mellom anna skrive om premiera på Os. Denne nettstaden har mykje av æra for blesten som vart skapt om Trolljegeren, Død Snø og Thale i Nordamerika.
Regissør Elias tek sjølv den lange turen frå New York til Os og festivalen.

Regi: Elias
Skodespelarar: Jason Vail, Nicholas Wilder, Sarah Schoofs
Kategori: Spelefilom
Land: USA
Produksjonsår: 2012
Speletid: 90 min

VERDSPREMIERE!

Noko manglar i Tom sitt liv. Ekteskapet har mista gnisten, jobben kvelar han, og bestevenen Dan lev i fortida. Kvar dag går han gjennom same rutiner og vert stadig meir apatisk i forhold til omgjevnadane. Dan meiner han har løysinga; ein mystisk video Tom berre må sjå for å tru – i kveld. Kva Dan visar han vekkjer ei grufull kjensle i Tom som fyller sinnet hans med urovekkjande bilete, og bind dei to venane saman med sin vederstyggjelege løyndom.

Søndag 22.04. 21:20

Alafouzos har tretti år bak seg som skodespelar, og har spelt i mangfaldige spelefilmar og fjernsynsseriar, blant anna i ei av Hellas mest populære fjernsynsseriar Lampsi. Han har óg vore med i den populære og kritikarroste amerikanske sci-fi serien «Quantum Leap».

Etter tretti år framfor kamera, fann Socrates ut at det var på tide å prøva noko nytt, og han tok steget over i regissørstolen. Men han kunne ikkje gje seg heilt som skodespelar, og har sjølv ei rolle i «Little King». Det er ingen enkel jobb å skulla både ha regi og ein sentral rolle i ein film, men Alafouzos handsamar det perfekt. Det er klart at han i si lange skodespelarkarriere har lært mykje om regi og om ... Read More »]]>

Socrates Alafouzos er ein kjend gresk skodespelar. Etter 30 år bak kamera debuterer han som regissør med «Little King».

Søndag 22.04. 21:20

Alafouzos har tretti år bak seg som skodespelar, og har spelt i mangfaldige spelefilmar og fjernsynsseriar, blant anna i ei av Hellas mest populære fjernsynsseriar Lampsi. Han har óg vore med i den populære og kritikarroste amerikanske sci-fi serien «Quantum Leap».

Etter tretti år framfor kamera, fann Socrates ut at det var på tide å prøva noko nytt, og han tok steget over i regissørstolen. Men han kunne ikkje gje seg heilt som skodespelar, og har sjølv ei rolle i «Little King». Det er ingen enkel jobb å skulla både ha regi og ein sentral rolle i ein film, men Alafouzos handsamar det perfekt. Det er klart at han i si lange skodespelarkarriere har lært mykje om regi og om korleis ein skal fortelja ei fengjande historie.

«Little King» handlar om ein mann som vart misbrukt som barn, og korleis dette har forma og dominert det vaksne livet hans. Det har leia han inn på ein mørk veg, og er ei historie om å fortrenga noko så intenst at ein til slutt ikkje kan halda ut kvardagen.

Ideen til filmen fekk Alafouzos frå sin avsky over at nokon kan utnytta born seksuelt, og utvikla seg til ei historie om undertrykt sinne.
– Eg var utruleg heldig når det gjaldt folka som arbeidde med meg på filmen. Dei stolte på meg og brakte liv til historia. På mange måtar var denne filmen eit born, og eg er evig takknemleg for alle som hjelpte til med å skapa den, seier Alafouzos.

Du kan møta Socrates på festivalen, så slå gjerne av ein prat med han!

GRATISVISNING 26.4. kl 19:20. Gratispass må hentast i Oseana, på Playcom Amfi Os, eller Outland i Bergen.

Judd Apatow er kjend for å ha gylne fingre; han er ansvarleg for karriera til folk som James Franco, Jason Segel og Seth Rogen, han har gjeve oss Knocked Up, Forty Year Old Virgin, og han har hjelpt fram filmar som Superbad og Bridesmaids som produsent.

No er han attende i produsentstolen, og denne gongen er det for Lena Dunham sin nye HBO-serie «Girls», hylla som arvtakaren til «Sex og singelliv». Faktisk blir sistnemnde ofte brukt som samanlikning for «Girls», gjerne for å påpeika at «Girls» IKKJE er «Sex og singelliv». Om ein likar eller hatar serien ... Read More »]]>

Carrie, Samantha, Charlotte og Miranda kan ta seg ein bolle. No er det Hannah, Marnie og Jessa som gjeld! Canal+ og 60°N inviterer til GRATIS førpremiere!

GRATISVISNING 26.4. kl 19:20. Gratispass må hentast i Oseana, på Playcom Amfi Os, eller Outland i Bergen.

Judd Apatow er kjend for å ha gylne fingre; han er ansvarleg for karriera til folk som James Franco, Jason Segel og Seth Rogen, han har gjeve oss Knocked Up, Forty Year Old Virgin, og han har hjelpt fram filmar som Superbad og Bridesmaids som produsent.

No er han attende i produsentstolen, og denne gongen er det for Lena Dunham sin nye HBO-serie «Girls», hylla som arvtakaren til «Sex og singelliv». Faktisk blir sistnemnde ofte brukt som samanlikning for «Girls», gjerne for å påpeika at «Girls» IKKJE er «Sex og singelliv». Om ein likar eller hatar serien om Carrie og venninnene er det ingen som er usamde i at «Sex og singelliv» har vore viktig, mellom anna for kvinner sine roller i storseriar. Å bli samanlikna med «Sex og singelliv» – om enn for å påpeika at den er det motsette – er å kvalitetsstempla «Girls». Som «Game of Thrones» kjem båe også frå «verdas beste tv-kanal», HBO.

Og samanlikninga er uansett ikkje meiningslaus. I følgje Lena Dunham sjølv er kanskje ikkje «Girls» inspirert av «Sex og singelliv», men rollefigurane i serien er definitivt det. Om det ikkje hadde vore for den serien hadde ikkje jentene flytta til New York for å finna og leva den glamorøse livsstilen vi har sett på tv.

Komigenierklærte Dunham, som har skapt serien i tillegg til at ho regisserer og skriv manus, speler også sjølv hovudrolla som Hannah. Hovudpersonen vert omtala som post-college, vordande skribent frå Brooklyn, med store, om enn usikre, ambisjonar, vedvarande mangel på pengar, og eit kobbel vener med like kaotiske og kompliserte privatliv som ho sjølv. Ho flyttar til New York City for å leva ut draumen om det glamorøse livet.

Vi er ekstremt stolte over å få presentera denne serien, som hadde premiere i USA 15. april. Jenter, denne går ut til dykk.

GRATISVISNING 26.4. kl 21:00. Gratispass må hentast i Oseana, på Playcom Amfi Os, eller Outland i Bergen. Passa er tilgjengelege no!

«Game of Thrones» var ein av fjorårets desidert største seriehits – både i heimlandet USA, og her i Noreg, der serien går på Canal+ og NRK. Serien fortel soga om dei adelege husa i det fiktive kongedømet Westeros sin kamp om trona, og alt har grobotn i George RR Martin sine bøker under vignetten «A Song of Ice and Fire» (der A Game of Thrones er den første). Serien vert også utgjeven på norsk av Vendetta forlag.

Bokserien til Martin er ein av tidenes største fantasysuksessar. Då det vart annonsert at sjølvaste HBO – kongen av tv-seriar, med «Sopranos», ... Read More »]]>

Saman med Canal+ har 60°N gleda av å presentera GRATIS førpremiere på episode ein og to av andre sesong «Game of Thrones»!

GRATISVISNING 26.4. kl 21:00. Gratispass må hentast i Oseana, på Playcom Amfi Os, eller Outland i Bergen. Passa er tilgjengelege no!

«Game of Thrones» var ein av fjorårets desidert største seriehits – både i heimlandet USA, og her i Noreg, der serien går på Canal+ og NRK. Serien fortel soga om dei adelege husa i det fiktive kongedømet Westeros sin kamp om trona, og alt har grobotn i George RR Martin sine bøker under vignetten «A Song of Ice and Fire» (der A Game of Thrones er den første). Serien vert også utgjeven på norsk av Vendetta forlag.

Bokserien til Martin er ein av tidenes største fantasysuksessar. Då det vart annonsert at sjølvaste HBO – kongen av tv-seriar, med «Sopranos», «6 Feet Under», «True Blood», og serien seriesynsarar kallar verdas beste, «The Wire» – skulle filmatisera bokserien skapte det forventningar langt over det mediebransjen er van med. Spesielt på veven gjorde dette seg gjeldande, og til og med store fjernsynskanalar som CNN melde om snakkisfenomenet.

Canal+, som har sikra seg førsteretten her heime, slo stort opp med reklame då serien hadde premiere ein skarve månad etter USA. Marknadsføringa var så omfattande at sjølv her på Os hang det digre billboards med reklame for tv-serien! Og det hjalp, for «Game of Thrones» er ein udiskutabel suksess, også på NRK der den vart vist i vinter til svært gode sjåartal. Med rollelista, dei storslagne setta og den episke dramatikken er det kanskje ikkje så rart.

«Fantasy» er eit ord med bagasje; ikkje alle klarar å leva seg inn i Ringenes Herre, Harry Potter eller Twilight. Likevel har HBO klart å fengja så breidt at sjølv sjåarar som ikkje likar fantasy har lete seg imponera. Den originale pitchen til serieskaparar David Benioff og D. B. Weiss var at dette er som «Sopranos i Midgard».
– Eg likar ikkje fantasy i det heile, likevel klarar eg knapt å venta på at vi skal få inn ein ny episode med «Game of Thrones,» fortel Nina Engh, PR- og informasjonsansvarleg hjå Canal+.

– Her på huset går folk nesten og trør i gangane av forventning.

Torfinn Borkhus i Filmpolitiet kallar serien «Det beste som har skjedd Fantasy på ti år», og omtalar handlinga som «Motiver, strategier og intriger av stor underholdningsverdi» på p3 sine heimesider.

Sesong 1 er ute på DVD og Blu-ray, og dei som følgte med på denne bør ha svære forventningar til kva som er i vente.

Det kan ein altså få svar på under 60°N når vi viser denne svært eksklusive førpremiera av episode ein og to av andre sesong.

Luc Besson (fødd 1959) er ein svært merittert fransk filmregissør, med mellom anna Leon, Det store blå, Det femte element og Jeanne D’Arc på CVen

FØRPREMIERE: The Lady er ein episk, intim og viktig forteljing om Nobels Fredpris-vinnar Aung San Suu Kyi og hennar kamp for Burma. Ho er ei av vår tids store heltinner og ho set eit eksempel på at det nyttar å kjempe for rettferd.

Regissør Luc Besson fortel med The Lady historia om Aung San Suu Kyi sine stadige tragediar og triumfar, mellom anna interneringa og ikkje minst tildelinga av Nobels fredspris. Filmen er også ei episk kjærleikshistorie om korleis eit ekstraordinært par og familien deira ofra si eiga lukke for ein høgare sak. Michelle Yeoh (Snikende tiger, skjult drage ... Read More »]]>

FØRPREMIERE: The Lady er ein episk, intim og viktig forteljing om Nobels Fredpris-vinnar Aung San Suu Kyi og hennar kamp for Burma. Ho er ei av vår tids store heltinner og ho set eit eksempel på at det nyttar å kjempe for rettferd.

Regissør Luc Besson fortel med The Lady historia om Aung San Suu Kyi sine stadige tragediar og triumfar, mellom anna interneringa og ikkje minst tildelinga av Nobels fredspris. Filmen er også ei episk kjærleikshistorie om korleis eit ekstraordinært par og familien deira ofra si eiga lukke for ein høgare sak. Michelle Yeoh (Snikende tiger, skjult drage og Memoirs of a Geisha) lekamleggjer det levande symbolet på fridom, medan ektemannen hennar spelast med stor ømheit av David Thewlis (Harry Potter-serien, War Horse).

Vi feirer sjølvsag Aung San Suu Kyi  og NLD sin valsiger i Myanmar i høve filmvisninga. Informasjon om arrangement rundt visninga kjem.